Güngören’de bir vatandaş intihar etti

Güngören’de yaşayan Harun Reşit Yılmaz adlı bir vatandaş kendisini asarak intihar etti. Ardında “Ve bu hikâye burada biter” sözleriyle başlayan bir veda mektubu bırakan Harun Reşit Yılmaz’ın sevenleri şok geçirdi.

0
681

Güngören’de unlu mamulleri ticareti ile uğraşan, tanınan esnaflardan Ali Yılmaz’ın oğlu Harun Reşit Yılmaz, akşam evde kimsenin olmadığı sırada hayatına son verdi. Trabzon Vakfıkebir nüfusuna kayıtlı Yılmaz ailesinin çocukları olan Harun Reşit Yılmaz (33), iddiaya göre akşam saatlerinde evde kimsenin olmadığı bir sırada kendisini asarak intihar etti.

Eve geldiklerinde şok manzarayla karşılan aile fertleri sinir krizi geçirdiler. Olay yerine gelen 112 sağlık ekiplerinin yaptığı muayene sonrasında aileye başsağlığı dilerken, ilçe emniyet müdürlüğüne bağlı olay yeri ekipleri de evde çalışma yaptı. Ardından Harun Reşit Yılmaz’ın cansız bedeni Adli Tıp Kurumu’na kaldırıldı.

Çevresinde çok sevilen ve enerji dolu biri olduğu ifade edilen Harun Reşit Yılmaz, iddia göre ölmeden önce bir de mektup yazdı. Yılmaz, “Ve bu hikâye burada biter” şeklinde başladığı uzun veda mektubunda; “33 yıllık iyisiyle kötüsüyle yaşanmış bir hikâyeydi sadece. Her insan gibi birçok hataların olduğu bir hayattı sadece. Artık anlatılacak pek bir şey kalmadı. Her şeyi, her yolu, her ihtimali en ince ayrıntısına kadar düşündüm. Çıkış yolunu da ben seçtim. Bu zamana kadar yaptığım her hata, her doğru gibi. Arkamda hiç bir soru işareti kalmasın istiyorum. Kimse kafasından bir son yazmasın diye ben yazıyorum. Video çekip bırakmak istedim. Fakat oda etik gelmedi bana anlatmak istedim her şeyi tek tek sonra vazgeçtim. Genel anlamda zaten bilen biliyor benim yaşadıklarımı. Bu kadar şeyi kaldıramadım kısacası” ifadeleri dikkat çekti.

İşte Harun Reşit Yılmaz’ın yazdığı veda mektubunun tamamı şöyle:

Ve bu hikâye burada biter…

33 yıllık iyisiyle kötüsüyle yaşanmış bir hikâyeydi sadece. Her insan gibi birçok hataların olduğu bir hayattı sadece. Artık anlatılacak pek bir şey kalmadı. Her şeyi, her yolu, her ihtimali en ince ayrıntısına kadar düşündüm. Çıkış yolunu da ben seçtim. Bu zamana kadar yaptığım her hata, her doğru gibi. Arkamda hiç bir soru işareti kalmasın istiyorum. Kimse kafasından bir son yazmasın diye ben yazıyorum. Video çekip bırakmak istedim. Fakat oda etik gelmedi bana anlatmak istedim her şeyi tek tek sonra vazgeçtim. Genel anlamda zaten bilen biliyor benim yaşadıklarımı. Bu kadar şeyi kaldıramadım kısacası. En son Hacı efendinin yaptığı y*vşaklık da artık tuzu biberi oldu zaten.

Her zaman bu hayatta kendi kendime bir şeyler yapmak için çabaladım kimseye boyun eğmeden, kimseden bir menfaat beklemeden yaşadım bu zamana kadar. Kimseye gidip şu sıkıntım var çöz demedim bu babam dahi olsa gitmedim. Hata eksik yaptıysam sıkıntısını da ben çektim hep. O kadar şey yaşadım bir kere olsun kalkıp kötü bir söz söylemedim her ne yaptıysalar bana eyvallah deyip çekildim. Onlar iyi olsun sıkıntı yok deyip çekildim her zaman. Fakat bu kadar da bir insanın üzerine gelinmez. Ben bu kadar kötü bir insan değilim. Hele de aileme kötülük yapmadım kimse kusura bakmasın. Yıllarca iyisiyle kötüsüyle çalıştım. Hatalarım elbette olmuştur. Olması da gerekir ama bu derece yok sayılmak bu kadar emek ve sabır gösterdikten sonra bu kadar adilik yapılmasını kaldıramadım. Önümde iki yol var geride bıraktığım bir dosya var ya o dosyayı avukata verip dava açıp aileme karşı geleceğim. Bu da isyan olacak veya madem bu dünyada bir yerim yok o zaman kendimi ait olacağım yere götüreceğim.

Her iki yolda isyan. Kalıp savaşsam, onlar bilmez belki ama ben gerçekten ailemi çok seviyorum. Onların kötü olduğunu onları kötü bir duruma düşürmeye gönlüm razı gelmez. İkinci yolda en azından kimseye değil her zaman olduğu gibi kendime yapacağım ne yapacaksam. Mantıklı olanda bu.

Biliyorum yine haksız yine suçlu benim olsun razıyım. Ben yaşadıkça demek ki huzur bulamayacaklar. Bu kadar kin ve nefret etmelerini de anlamış değilim. Halbuki bugüne kadar da ne bir kere yardım istedim ne de zaten bir eksiğimi kapattılar. Şükür ki onların eline düşmedim. Belki bu yaptığımı Allah affetmeyecek ama biliyorum ki diğer tarafta onları da karşıma getirecek. Çok fazla uzatmaya gerek yok. Sadece sebebini öğrenin istiyorum…

Hepinize hakkım helaldir tüm tanıdıklarıma. Sizlerde helal edin. Hoşça kalın. Aramaya veya yazmaya çalışmayın. Siz bunu okurken ben çoktan gitmiş olacağım…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here